Konflikt udowo-kulszowy to dość rzadkie schorzenie. Ze względu na fakt, że bóle, które powoduje, mogą przypominać różnorodne inne patologie stawu biodrowego, czy kręgosłupa, wielu pacjentów nawet latami nie ma postawionej prawidłowej diagnozy. Na czym polega? Konflikt kulszowo-udowy to zmniejszeniu przestrzeni pomiędzy dwoma punktami kostnymi: krętarzem mniejszym i bocznym brzegiem kości kulszowej miednicy. Obie struktury zostały zaznaczone strzałkami na poniższym zdjęciu. W prawidłowych warunkach taka odległość powinna wynosić powyżej 2 cm. Jeśli z jakichś powodów jej wielość zmniejsza się poniżej 1,3 cm, mówimy o konflikcie. Co dzieje się, gdy przestrzeń maleje? Dochodzi do podrażnienia struktury, która jest położona w tej okolicy, czyli mięśnia czworobocznego. W konsekwencji pojawia się obrzęk i stan zapalny, a pacjent odczuwa ból.

konflikt kulszowo-udowy


Konflikt kulszowo-udowy- przyczyny

  • genetyka i pewne cechy budowy stawu biodrowego koślawość biodra, dysplazja stawu
  • choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego powodująca migrację przednio-przyśrodkową głowy kości udowej
  • choroba Pertesa
  • złamania kości udowej, w rzadszych przypadkach również guzy
  • Konflikt może pojawić się także po zabiegach chirurgicznych np. artroplastyce, czyli wymianie stawu biodrowego, czy osteotomii kości udowej.
  • Przyczyna funkcjonalna dotycząca ustawienia biodra w przywiedzeniu, ograniczeniu odwiedzenia i osłabieniu mięśni odwodzących staw biodrowy głównie mięśni pośladkowych.
  • Konflikt kulszowo-udowy dość często spotykamy u tancerzy, którzy w trakcie aktywności bardzo często wchodzą w maksymalne zakresy ruchu stawu biodrowego. Często występuje także u osób z dużą mobilnością stawów np. w przebiegu EDS.


Konflikt kulszowo-udowy- objawy i diagnoza

Najczęstszym objawem konfliktu kulszowo-udowego jest ból pojawiający się w pachwinie lub/i pośladku. Takie dolegliwości mogą występować w czasie chodzenia, szczególnie jeśli stawiamy dłuższe kroki. Pacjenci często mówią o bardzo nieprzyjemnym uczuciu głęboko w pośladku, przypominającym palenie lub pieczenie. Jak możecie się domyślać, wiele różnych schorzeń może powodować dolegliwości w tych obszarach, dlatego tę dysfunkcję dość łatwo pomylić z innymi patologiami. Podobne objawy może powodować uszkodzenie obrąbka stawu biodrowego, czy tendinopatia mięśni kulszowo-goleniowych. Ból nie zawsze jest miejscowy. Z powodu bliskiego położenia nerwu kulszowego, może promieniować także w stronę kolana, przypominając podrażnienie korzeni w przebiegu dyskopatii.

W wielu przypadkach dolegliwości stają się chroniczne, trwają miesiącami. Z czasem mogą także zwiększać swoją intensywność i obejmować coraz bardziej rozległy obszar. Poza bólem może pojawić się także przeskakiwanie i blokowanie. Rzadziej pacjentowi może towarzyszyć uczucie niestabilności. Charakterystyczne może być także pojawianie się bólu w czasie leżenia na brzuchu z kolanami na zewnątrz.

Niestety diagnostyka konfliktu nie jest zadaniem łatwym. W czasie badania klinicznego lekarz, czy fizjoterapeuta może widzieć różne zaburzenia, niestety są one często tak niespecyficzne, że nie nasuwają nam podejrzenia o konflikcie. Ból może pojawiać się przy biernym wyproście przywodzeniu i rotacji zewnętrznej stawu biodrowego. Może pojawiać się także przy ruchach przeciwstawnych, czyli zgięciu i rotacji wewnętrznej. Najlepszym sposobem diagnozy konfliktu jest rezonans magnetyczny. Istotne jest także zdjęcie RTG w celu oceny budowy stawu i innych patologii.

konflikt kulszowo-udowy
Jednym z objawów konfliktu kulszowego-udowego jest ból pachwiny w czasie długich spacerów.

Leczenie

Decyzja o rodzaju leczenia wymaga dokładnej analizy przypadku, głównie pod kątem przyczyny konfliktu. Ważna jest ocena predyspozycji pacjenta do pojawienia się tej dysfunkcji. W większości przypadków wystarczające okazuje się leczenie zachowawcze, czyli rehabilitacja. W trakcie zabiegów skupiamy się na ocenie wydolności mięśni odwodzących staw biodrowy oraz stabilnością miednicy. Dodatkowo oceniamy ruchomość stawu biodrowego, szczególnie rotację zewnętrzną i wyprost. W razie zaburzeń staramy się odzyskać prawidłowy zakres ruchu.

Kolejną możliwością leczenia zachowawczego jest ostrzyknięcie sterydowe okolicy mięśnia czworobocznego i przestrzeni kulszowo-udowej. Takie działanie musi być przeprowadzone bardzo precyzyjnie pod kontrolą USG. Ostrzyknięcie może ograniczyć dolegliwości bólowe, co ułatwia działania rehabilitacyjne.

W przypadku, gdy leczenia zachowawcze nie przynosi rezultatu, lekarze mogą zdecydować się za zabieg operacyjny polegający na resekcji krętarza mniejszego. Pomimo że niewiele prac badawczych prezentuje wyniki przeprowadzonych zabiegów operacyjnych pacjentów z konfliktem kulszowo-udowym, większość z nich wskazuje na dużą poprawę. Niezwykle istotnym elementem po zabiegu jest fizjoterapia, która pozwala pracować nad zaburzeniami mogącymi przyczyniać się do konfliktu. Cały program rehabilitacyjny trwa około pół roku, a po tym czasie większość pacjentów wraca do pełnej aktywności sportowej.

konflikt kulszowo udowy6 - Konflikt kulszowo-udowy
Zdjęcia przed i po plastyce krętarza mniejszego


Oceń post